اخبار و مقالات پیشرفته

ارسال به دوست

نام شما:  
نام دوست شما:  
ایمیل دوست شما:    

×

اشتراک گذاری


×

دستگاه تزریق پلاستیک سری k مخصوص ظروف جداره نازک

  • 1395/09/24
  • 0
  • 372
  • نوشته نظری
  • منبع اینپیا

عارفه مشایخی و محمدحسین بابالو: صنایع بالادستی و پایین‌دستی صنعت پتروشیمی روزهای متفاوتی را پشت سر می‌گذارند. از یک طرف تغییرات شدید قیمت ارز و افزایش میل صادراتی در این صنایع و از سمت دیگر الزام پتروشیمی‌ها به عرضه سه‌باره محصولاتشان در بورس کالا و سپس اخذ اجازه صادرات همان محصول در صورتی که به فروش داخلی نرفت دو موضوع مهم و پیش‌روی جامعه پتروشیمی هستند.

به گزارش «دنیای اقتصاد» افزایش نرخ ارز یکی از مهم‌ترین موضوعاتی بود که در یک ماه گذشته بر بخش‌های مختلف اقتصادی کشور و به خصوص در بخش پتروشیمی اثرگذار بوده است. این موضوع بر قیمت کالای صادراتی، میزان صادرات، هزینه‌های تامین مواد اولیه و ترکیب عرضه و تقاضا در بازار اثرگذار است. موضوع دوم اما عرضه مواد اولیه در بورس کالا است که به موضوعی مهم در محافل کالایی تبدیل شده است.

بر اساس تبصره بند 2 دستور العمل اجرایی ماده 37 قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر، برای کالاهای پذیرش شده در بورس کالا، مازاد عرضه صرفا بر‌اساس فرآیند عرضه و تقاضای کالا در عرصه (رینگ) داخلی بورس مزبور تعیین می‌شود به گونه‌ای که اگر پس از عرضه در سه نوبت متوالی به قیمت متناسب، تقاضا وجود نداشته باشد، مازاد عرضه احراز می‌شود.

این قانون از منظر فعالان این صنعت با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو‌ است به‌طوری‌که برخلاف صنایع پایین‌دستی که این تصمیم را در جهت بهبود تامین مواد اولیه در بورس کالا مفید ارزیابی می‌کنند فعالان بالادستی رغبت زیادی به آن نشان نمی‌دهند. در این میان «دنیای اقتصاد» در میزگردی با حضور فعالان پایین‌دستی صنعت پتروشیمی به بررسی این دو عامل در فضای کلی صنعت مزبور پرداخته است. در این نشست هوشنگ پارسا فعال صنعت پلاستیک، سعید ترکمان عضو اتاق بازرگانی تهران و مسعود جمالی به بررسی دو موضوع فوق‌الذکر پرداختند که در ادامه می‌خوانید.

 

دکتر ترکمان: در روزهای اخیر میانگین صادراتی مواد اولیه پلیمری به ترکیه در مقایسه با نرخ بازار آزاد که البته به همراه مالیات بر ارزش افزوده مورد محاسبه قرار می‌گیرد را مورد بررسی قرار دادیم که رقمی نزدیک به 25 درصد تفاوت دارد یعنی قیمت‌های صادراتی به ترکیه به نسبت قیمت‌های داخلی 25 درصد ارزان‌تر است که موجب شده بخش صادرات به‌صورت واقعی تحت‌فشار قرار بگیرد زیرا قیمت تمام‌شده در داخل بالاتر از قیمت‌های بازاری همچون ترکیه یا کشورهای اطراف خواهد بود. این در حالی است که در بازارهایی همچون افغانستان شاهد هستیم که این کشور وارد سازمان تجارت‌جهانی موسوم به WTO شده که همین رخداد شاید به‌عنوان آخرین فرصت ما به‌شمار بیاید زیرا این بازار نیز به روی رقبای منطقه‌ای ما که عضو این سازمان هستند، باز خواهد شد.

در هر حال مهم‌ترین‌ بازارهای منطقه‌ای ما عراق و افغانستان هستند که ممکن است تحت‌الشعاع قرار بگیرند. درخصوص افغانستان باید به این نکته اشاره کرد که نمایشگاه افغان‌پلاست به‌زودی برگزار خواهد شد و طرف‌های افغانی ما این رویکرد را در نظر گرفته و در جلسات به صراحت عنوان می‌دارند که از این پس به جای عرضه محصول در خاک افغانستان، به تولید در خاک این کشور اقدام کنید تا بتوانید بازارهای موجود خود را حفظ کنید. مناطقی همچون هرات یا کابل که در گذشته خریدار اجناس ما بوده‌اند، هم‌اکنون اقدام به خرید مواد اولیه پلیمری از شرکت‌های پتروشیمی موجود کرده‌اند که البته قیمت تمام‌شده آنها حتی از نرخ‌های تمام‌شده داخلی ما کمتر است؛ یعنی بازارهای صادراتی ما به خطر می‌افتد.

در روح قوانین، کالاهای یارانه‌ای برای مصرف در داخل کشور عرضه می‌شوند و از نگاه ما، مواد اولیه پتروشیمی، کالاهای یارانه‌ای به‌شمار می‌آیند چون قیمت خوراک گازی به نسبت کره‌جنوبی یا چین به‌صورت یارانه‌ای ارائه می‌شود ولی این یارانه در تمام سطوح به‌صورت مساوی تقسیم نشده است و تنها شرکت‌های پتروشیمی از آن منتفع می‌شوند. اگر به این وضعیت یعنی بالاتر بودن قیمت تمام‌شده در داخل در مقایسه با کشورهای منطقه توجهی شود در آینده با مشکلاتی جدی درخصوص صادرات صنایع تکمیلی رو‌‌به‌رو می‌شویم. به‌عنوان مثال هم‌اکنون مصنوعات ساخته شده از مواد اولیه پلیمری رقمی نزدیک به یک‌میلیارد دلار در سال صادر می‌شود که البته به نسبت رقمی نزدیک به 11 میلیارد دلار صادرات محصولات پتروشیمی چندان به چشم نمی‌آید ولی در مقایسه با سایر صادرات غیرنفتی همچون فرش، پسته و خشکبار رقم بزرگ، مهم و جذابی به‌شمار می‌رود که در کنار ایجاد اشتغال، نیاز به حمایت‌های همه‌جانبه از آن به صراحت حس می‌شود.

هم‌اکنون در صنایع پایین‌دستی محصولات پتروشیمی با طیفی رو‌‌به‌رو هستیم که یک میلیارد دلار صادرات داشته، همچنین یک میلیون نفر اشتغال را در بدنه خود جذب کرده است، بنابراین حمایت از این بخش از صنعت پتروشیمی غیرقابل کتمان است که ماده 2 دستورالعمل اجرایی ماده 37 قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر، خود ابزار حمایتی بزرگی برای صنایع مصرف‌کننده مواد اولیه پلیمری به‌شمار خواهد رفت.

درخصوص اشتغال‌زایی صنایع پتروشیمی در بخش پایین‌دستی آن معیاری وجود داشته که به ازای مصرف هر 5 تن مواد اولیه در صنایع پایین‌دستی یک شغل ایجاد شده که با فرض خرید از بورس کالا، خرید از بازار آزاد، واردات و همچنین مصرف اقلام ضایعاتی رقمی بیش از 5 میلیون تن در صنایع پایین‌دستی پتروشیمی ماده اولیه مصرف می‌شود که بیش از یک میلیون نفر شاغل را در‌بر‌می‌گیرد. این در حالی است که مجموع اشتغال در شرکت‌های پتروشیمی بالادستی، به 100 هزار نفر هم نمی‌رسد.

پارسا: اگر کشوری بخواهد صادراتی شود اول باید تولیدکننده باشد. تولید خود به بسترهای مورد نیاز گسترده‌ای وابسته است. در مورد نرخ ارز اگر بهای دلار در بازار آزاد 5 درصد افزایش یابد ما بیش از این رقم رشد قیمت ماده اولیه را تجربه می‌کنیم. متأسفانه رفت و برگشت سقف قیمتی در کنار عرضه و تقاضای بازار نیز به این شرایط کمک کرده است. همین شرایط در نهایت موجب می‌شود که قیمت تمام‌شده برای ما افزایش پیدا کند. اگر ما بخواهیم تولیدات صادراتی داشته باشیم آن‌هم در دنیای جدید، شرایط رقابتی سختی در برابر ماست زیرا خریدار در کشورها و شرکت‌های مختلفی استعلام قیمت کرده، سپس بر اساس قیمت و شرایط مختلف فروش، اقدام به خرید می‌کند.

حال درخصوص عرضه‌های ایران من به‌عنوان یک صادرکننده نمونه، حاضر نیستم که پروفورمایی (پیش‌فاکتور) با اعتبار یک ماهه ارائه کنم چون مشخص نخواهد بود در هفته‌های آینده چه رخدادی در بازار آزاد تجربه خواهد شد. درخصوص حمایت‌های بانکی در مقایسه با سایر کشورهای منطقه همچون پرداخت‌های اعتباری و مدت‌دار در سیستم بانکی هم شرایط مشابهی حکمفرما نیست بنابراین معاملات ما غالبا نقدی خواهد بود. این در حالی است که در قیمت تمام شده هم مشکلات بسیاری داریم. کشوری که تولیدات آن با قیمت تمام شده بالایی عرضه می‌شود شرایط مطلوبی نخواهد داشت. از سوی دیگر ما به شرکت‌های پتروشیمی نیز دستور می‌دهیم که باید چنین درآمدزایی مشخصی را ایجاد کنید، حال مجبور خواهد بود که به هر طریق ممکن، این درآمدزایی را ایجاد کند.

حال با توجه به این موارد باز‌هم به این نکته اشاره می‌کنم که در کشورمان سرمایه ملی در اختیار تولید قرار ندارد، بنابراین نمی‌توانیم تولید خوبی داشته باشیم. اگر این صنعت به حرکت در بیاید بزرگان صنعتی مهمی در کشورمان مجددا خودنمایی خواهند کرد که رونق صادرات را نیز به همراه خواهد داشت. تجربه صادراتی سال‌های اخیر ما در کنار رقابت با سایر کشورها نشان می‌دهد که در امر صادرات باید تمامی سیستم‌های دولتی و حتی حاکمیتی در خدمت صادرات قرار بگیرد. این در حالی است که برای صادرات به برنامه‌ریزی نیاز داریم بنابراین تولید ما باید برنامه محور باشد اما هم اکنون در بسیاری از واحدهای صنعتی، بخشی برای برنامه‌ریزی یا تحقیق و توسعه وجود ندارد.

درخصوص کشورهای منطقه شاهد بودیم که به دلیل برخی رخدادها، فرصت‌هایی ایجاد شد که این فرصت‌ها نیز به آرامی در حال از دست رفتن است. به‌عنوان مثال درخصوص بازار عراق که بیش از 50 درصد صادرات صنایع تکمیلی پتروشیمی به این کشور صورت می‌گیرد، اوضاع مساعد نیست و در حال وخیم‌تر شدن است. در هر حال این کشور منابع زیرزمینی مساعدی دارد بنابراین عراق کشوری ثروتمند است. سایر کشورها نیز به این مطلب آگاه هستند. عراق کشوری است که باید ساخته شود هرچند که هم اکنون درآمد چندانی ندارد. در این بازار رقبای خارجی فضای صادراتی را برای این امر بسیار محدود و دشوار ساخته‌اند تا جایی که بسیاری از کالاهای ایرانی در این بازار کنار گذاشته شده است.


متن کامل در: http://inpia.ir/shownews/6626

عارفه مشایخی و محمدحسین بابالو: صنایع بالادستی و پایین‌دستی صنعت پتروشیمی روزهای متفاوتی را پشت سر می‌گذارند. از یک طرف تغییرات شدید قیمت ارز و افزایش میل صادراتی در این صنایع و از سمت دیگر الزام پتروشیمی‌ها به عرضه سه‌باره محصولاتشان در بورس کالا و سپس اخذ اجازه صادرات همان محصول در صورتی که به فروش داخلی نرفت دو موضوع مهم و پیش‌روی جامعه پتروشیمی هستند.

به گزارش «دنیای اقتصاد» افزایش نرخ ارز یکی از مهم‌ترین موضوعاتی بود که در یک ماه گذشته بر بخش‌های مختلف اقتصادی کشور و به خصوص در بخش پتروشیمی اثرگذار بوده است. این موضوع بر قیمت کالای صادراتی، میزان صادرات، هزینه‌های تامین مواد اولیه و ترکیب عرضه و تقاضا در بازار اثرگذار است. موضوع دوم اما عرضه مواد اولیه در بورس کالا است که به موضوعی مهم در محافل کالایی تبدیل شده است.

بر اساس تبصره بند 2 دستور العمل اجرایی ماده 37 قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر، برای کالاهای پذیرش شده در بورس کالا، مازاد عرضه صرفا بر‌اساس فرآیند عرضه و تقاضای کالا در عرصه (رینگ) داخلی بورس مزبور تعیین می‌شود به گونه‌ای که اگر پس از عرضه در سه نوبت متوالی به قیمت متناسب، تقاضا وجود نداشته باشد، مازاد عرضه احراز می‌شود.

این قانون از منظر فعالان این صنعت با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو‌ است به‌طوری‌که برخلاف صنایع پایین‌دستی که این تصمیم را در جهت بهبود تامین مواد اولیه در بورس کالا مفید ارزیابی می‌کنند فعالان بالادستی رغبت زیادی به آن نشان نمی‌دهند. در این میان «دنیای اقتصاد» در میزگردی با حضور فعالان پایین‌دستی صنعت پتروشیمی به بررسی این دو عامل در فضای کلی صنعت مزبور پرداخته است. در این نشست هوشنگ پارسا فعال صنعت پلاستیک، سعید ترکمان عضو اتاق بازرگانی تهران و مسعود جمالی به بررسی دو موضوع فوق‌الذکر پرداختند که در ادامه می‌خوانید.

 

دکتر ترکمان: در روزهای اخیر میانگین صادراتی مواد اولیه پلیمری به ترکیه در مقایسه با نرخ بازار آزاد که البته به همراه مالیات بر ارزش افزوده مورد محاسبه قرار می‌گیرد را مورد بررسی قرار دادیم که رقمی نزدیک به 25 درصد تفاوت دارد یعنی قیمت‌های صادراتی به ترکیه به نسبت قیمت‌های داخلی 25 درصد ارزان‌تر است که موجب شده بخش صادرات به‌صورت واقعی تحت‌فشار قرار بگیرد زیرا قیمت تمام‌شده در داخل بالاتر از قیمت‌های بازاری همچون ترکیه یا کشورهای اطراف خواهد بود. این در حالی است که در بازارهایی همچون افغانستان شاهد هستیم که این کشور وارد سازمان تجارت‌جهانی موسوم به WTO شده که همین رخداد شاید به‌عنوان آخرین فرصت ما به‌شمار بیاید زیرا این بازار نیز به روی رقبای منطقه‌ای ما که عضو این سازمان هستند، باز خواهد شد.

در هر حال مهم‌ترین‌ بازارهای منطقه‌ای ما عراق و افغانستان هستند که ممکن است تحت‌الشعاع قرار بگیرند. درخصوص افغانستان باید به این نکته اشاره کرد که نمایشگاه افغان‌پلاست به‌زودی برگزار خواهد شد و طرف‌های افغانی ما این رویکرد را در نظر گرفته و در جلسات به صراحت عنوان می‌دارند که از این پس به جای عرضه محصول در خاک افغانستان، به تولید در خاک این کشور اقدام کنید تا بتوانید بازارهای موجود خود را حفظ کنید. مناطقی همچون هرات یا کابل که در گذشته خریدار اجناس ما بوده‌اند، هم‌اکنون اقدام به خرید مواد اولیه پلیمری از شرکت‌های پتروشیمی موجود کرده‌اند که البته قیمت تمام‌شده آنها حتی از نرخ‌های تمام‌شده داخلی ما کمتر است؛ یعنی بازارهای صادراتی ما به خطر می‌افتد.

در روح قوانین، کالاهای یارانه‌ای برای مصرف در داخل کشور عرضه می‌شوند و از نگاه ما، مواد اولیه پتروشیمی، کالاهای یارانه‌ای به‌شمار می‌آیند چون قیمت خوراک گازی به نسبت کره‌جنوبی یا چین به‌صورت یارانه‌ای ارائه می‌شود ولی این یارانه در تمام سطوح به‌صورت مساوی تقسیم نشده است و تنها شرکت‌های پتروشیمی از آن منتفع می‌شوند. اگر به این وضعیت یعنی بالاتر بودن قیمت تمام‌شده در داخل در مقایسه با کشورهای منطقه توجهی شود در آینده با مشکلاتی جدی درخصوص صادرات صنایع تکمیلی رو‌‌به‌رو می‌شویم. به‌عنوان مثال هم‌اکنون مصنوعات ساخته شده از مواد اولیه پلیمری رقمی نزدیک به یک‌میلیارد دلار در سال صادر می‌شود که البته به نسبت رقمی نزدیک به 11 میلیارد دلار صادرات محصولات پتروشیمی چندان به چشم نمی‌آید ولی در مقایسه با سایر صادرات غیرنفتی همچون فرش، پسته و خشکبار رقم بزرگ، مهم و جذابی به‌شمار می‌رود که در کنار ایجاد اشتغال، نیاز به حمایت‌های همه‌جانبه از آن به صراحت حس می‌شود.

هم‌اکنون در صنایع پایین‌دستی محصولات پتروشیمی با طیفی رو‌‌به‌رو هستیم که یک میلیارد دلار صادرات داشته، همچنین یک میلیون نفر اشتغال را در بدنه خود جذب کرده است، بنابراین حمایت از این بخش از صنعت پتروشیمی غیرقابل کتمان است که ماده 2 دستورالعمل اجرایی ماده 37 قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر، خود ابزار حمایتی بزرگی برای صنایع مصرف‌کننده مواد اولیه پلیمری به‌شمار خواهد رفت.

درخصوص اشتغال‌زایی صنایع پتروشیمی در بخش پایین‌دستی آن معیاری وجود داشته که به ازای مصرف هر 5 تن مواد اولیه در صنایع پایین‌دستی یک شغل ایجاد شده که با فرض خرید از بورس کالا، خرید از بازار آزاد، واردات و همچنین مصرف اقلام ضایعاتی رقمی بیش از 5 میلیون تن در صنایع پایین‌دستی پتروشیمی ماده اولیه مصرف می‌شود که بیش از یک میلیون نفر شاغل را در‌بر‌می‌گیرد. این در حالی است که مجموع اشتغال در شرکت‌های پتروشیمی بالادستی، به 100 هزار نفر هم نمی‌رسد.

پارسا: اگر کشوری بخواهد صادراتی شود اول باید تولیدکننده باشد. تولید خود به بسترهای مورد نیاز گسترده‌ای وابسته است. در مورد نرخ ارز اگر بهای دلار در بازار آزاد 5 درصد افزایش یابد ما بیش از این رقم رشد قیمت ماده اولیه را تجربه می‌کنیم. متأسفانه رفت و برگشت سقف قیمتی در کنار عرضه و تقاضای بازار نیز به این شرایط کمک کرده است. همین شرایط در نهایت موجب می‌شود که قیمت تمام‌شده برای ما افزایش پیدا کند. اگر ما بخواهیم تولیدات صادراتی داشته باشیم آن‌هم در دنیای جدید، شرایط رقابتی سختی در برابر ماست زیرا خریدار در کشورها و شرکت‌های مختلفی استعلام قیمت کرده، سپس بر اساس قیمت و شرایط مختلف فروش، اقدام به خرید می‌کند.

حال درخصوص عرضه‌های ایران من به‌عنوان یک صادرکننده نمونه، حاضر نیستم که پروفورمایی (پیش‌فاکتور) با اعتبار یک ماهه ارائه کنم چون مشخص نخواهد بود در هفته‌های آینده چه رخدادی در بازار آزاد تجربه خواهد شد. درخصوص حمایت‌های بانکی در مقایسه با سایر کشورهای منطقه همچون پرداخت‌های اعتباری و مدت‌دار در سیستم بانکی هم شرایط مشابهی حکمفرما نیست بنابراین معاملات ما غالبا نقدی خواهد بود. این در حالی است که در قیمت تمام شده هم مشکلات بسیاری داریم. کشوری که تولیدات آن با قیمت تمام شده بالایی عرضه می‌شود شرایط مطلوبی نخواهد داشت. از سوی دیگر ما به شرکت‌های پتروشیمی نیز دستور می‌دهیم که باید چنین درآمدزایی مشخصی را ایجاد کنید، حال مجبور خواهد بود که به هر طریق ممکن، این درآمدزایی را ایجاد کند.

حال با توجه به این موارد باز‌هم به این نکته اشاره می‌کنم که در کشورمان سرمایه ملی در اختیار تولید قرار ندارد، بنابراین نمی‌توانیم تولید خوبی داشته باشیم. اگر این صنعت به حرکت در بیاید بزرگان صنعتی مهمی در کشورمان مجددا خودنمایی خواهند کرد که رونق صادرات را نیز به همراه خواهد داشت. تجربه صادراتی سال‌های اخیر ما در کنار رقابت با سایر کشورها نشان می‌دهد که در امر صادرات باید تمامی سیستم‌های دولتی و حتی حاکمیتی در خدمت صادرات قرار بگیرد. این در حالی است که برای صادرات به برنامه‌ریزی نیاز داریم بنابراین تولید ما باید برنامه محور باشد اما هم اکنون در بسیاری از واحدهای صنعتی، بخشی برای برنامه‌ریزی یا تحقیق و توسعه وجود ندارد.

درخصوص کشورهای منطقه شاهد بودیم که به دلیل برخی رخدادها، فرصت‌هایی ایجاد شد که این فرصت‌ها نیز به آرامی در حال از دست رفتن است. به‌عنوان مثال درخصوص بازار عراق که بیش از 50 درصد صادرات صنایع تکمیلی پتروشیمی به این کشور صورت می‌گیرد، اوضاع مساعد نیست و در حال وخیم‌تر شدن است. در هر حال این کشور منابع زیرزمینی مساعدی دارد بنابراین عراق کشوری ثروتمند است. سایر کشورها نیز به این مطلب آگاه هستند. عراق کشوری است که باید ساخته شود هرچند که هم اکنون درآمد چندانی ندارد. در این بازار رقبای خارجی فضای صادراتی را برای این امر بسیار محدود و دشوار ساخته‌اند تا جایی که بسیاری از کالاهای ایرانی در این بازار کنار گذاشته شده است.


متن کامل در: http://inpia.ir/shownews/6626

این سری از ماشین های تزریق پلاستیک اطلس هایدا با بکار گیری آخرین تکنولوژی روز دنیا با بهترین برند های مورد استفاده در ماشین های تزریق پلاستیک جهت تولید ظروف جداره نازک ساخته و طراحی شده است که دارای مزایای زیر می باشد :

 

سرعت بالا

دقت بالا   

کیفیت بالای محصول تولیدی

مجهز به دو سروو موتور

 صرفه اقتصادی بیشتر

 

 

اين سري از ماشينهاي تزريق پلاستيك اطلس هایدا با بهره گيري از علم طراحان و مهندسين اروپايي جهت توليد ظروف جداره نازك طراحي شده است. این نسل از ماشينهاي تزريق پلاستيك مجهز به دو موتور سروو ميباشد كه اين مزيت موجب مي شود قسمت گيره و تزريق ماشین های تزریق پلاستیک همزمان به صورت جداگانه عمليات خود را انجام دهند كه اين امر ضمن بالا رفتن سرعت خط توليد باعث كاهش چشمگير مصرف برق ميشود . تغييراتي نیز در سيستم مكانيكي اين سري از ماشين هاي تزريق پلاستيك به وجود آمده كه از جمله ي آنها ميتوان به افزايش فضاي بين ميل تايبار و همچنين افزايش فشار تزريق جهت توليد ظروف جداره نازك و قالب چند كويته اشاره كرد.

 

 جهت کسب اطلاعات بیشتر میتوانید از طریق تماس با ما با کارشناسان ما در ارتباط باشید
 

 


ماشین تزریق پلاستیک ، ماشین های تزریق پلاستیک ، ماشینهای تزریق پلاستیک ، دستگاه تزریق پلاستیک ، دستگاه های تزریق پلاستیک ،دستگاههای تزریق پلاستیک
نظر شما
نظرات کاربران
  • تعداد نظرات : 0
  • نظرات انتشار یافته : 0
  • در انتظار تایید : 0
  • نظرات تایید نشده : 0

اخبار و مقالات